Je ademt hoe je leeft
Blog derde lesweekend – adempatronen
| Door: Hendrik Falkena |
Balans, diepe rust en ontspanning zijn niet iets wat je blijvend kunt bereiken of afdwingen, maar iets waar je sneller en beter naar terug kunt keren. Dat is veerkracht. En het is precies die veerkracht die ervoor zorgt dat je meer uit het leven kunt halen: betere inspanning vanuit ontspanning. Ontspannen wanneer het kan, daadkrachtig wanneer je het wilt.
Niet wetenschappelijk onderbouwd, maar wel verrassend kloppend, waren de neigingen en patronen die tijdens de adempatronen zichtbaar werden. Snel opgejaagd blijven, controlebehoefte, moeite met loslaten of juist moeite met ontvangen komen allemaal terug in het adempatroon. Heel bijzonder om te zien en zelf te ervaren.
Moet je dan van je neigingen en patronen af?
Lang dacht ik van wel. Maar zo haal je ook je kwaliteiten weg. In plaats van er vanaf te willen, leer je ze omarmen en inzetten wanneer het dient, en mild loslaten wanneer dat niet zo is. Simpel gezegd, maar niet altijd makkelijk gedaan.
Het doorbreken van oude patronen is moeilijk, schreef ik in blog 1. Maar zijn die patronen wel volledig slecht? Wat als je ze leert omarmen en zelfs inzet in je voordeel, in plaats van er vanaf te willen? Wat een fijne eyeopener gaf Heleen mij hier!
Persoonlijke ontwikkeling gaat voor mij steeds meer over de lijn: lichaam, aandacht, leven. Van controle naar vertrouwen. Ware controle is diepe rust. Niet harder sturen, maar echte controle laten ontstaan vanuit ontspanning. Eerst observeren en daarna pas handelen.
Waarom maken we het soms zo moeilijk, als het ook makkelijker kan?
Balans is vooral de kracht om snel terug te veren. Veerkracht.
Ook ik heb eerder, tijdens therapieën, cursussen en ademsessies, deze weerstand gevoeld. “Ach, het is toch prima zo.” Of: “Ben ik hier niet te nuchter voor?” Nuchter of rationeel zijn is vaak een manier om maar niet te hoeven voelen.
Het is ook een manier om controle te houden, of iets snel weg te zetten als zweverig. Ik deed dat zelf ook en hoor dat stemmetje nog weleens. De neiging om kwetsbaarheid als zwakte te zien, of het spannend te vinden om echt te voelen. Laat staan om dit ook nog te uiten.
Tijdens één van mijn verbonden ademsessies kwam er een inzicht dat bleef hangen: ware controle is diepe rust. Dat heb ik niet alleen begrepen, maar ook echt gevoeld. Dat was heel bijzonder. Dat gevoel is waar het om draait. Niet het ongemak wegdrukken, maar er naartoe bewegen en het niet ontkennen.
Zelfliefde is heel belangrijk. Het is een grote, transformerende kracht. Het is niet slap of zwak zijn, maar juist krachtig. Vanuit mildheid, ook al moet je soms even een ander teleurstellen.
Bovendien is jouw omgeving er ook bij gebaat dat jij het je goed laat gaan. Want wat je niet ontvangt, kun je ook niet geven.
Soms weet of voel je iets al heel duidelijk, maar wil je er nog niet aan toegeven. Je kijkt er liever nog even van weg. Bewustwording is stap één. Er echt naar luisteren en ernaar handelen is stap twee. Vanuit verstarring of spanning kun je moeilijk meebewegen. Door niet bang te zijn voor je eigen gedachten en gevoelens, maar ze waar te nemen en erdoorheen te ademen, ontstaat ruimte.
Voel je weerstand, dan zit daar vaak juist een kans tot groei. Juist dat ongemak of die angst is vaak een belangrijk onderdeel van het proces.
Misschien is dat wel één van de belangrijkste inzichten van dit weekend.
Dat je niet van je neigingen en patronen af hoeft.
Dat je ze mag leren herkennen, omarmen en inzetten wanneer het dient.
En ze met mildheid los mag laten wanneer dat niet zo is.
Simpel, maar o zo moeilijk.
Je ademt hoe je leeft.
