In opleiding tot ademcoach, het eerste lesweekend over verbonden ademhaling

De komende periode neem ik je mee in mijn ontwikkeling tot ademcoach. Via een aantal blogs deel ik mijn ervaringen, inzichten en wat dit kan betekenen voor jouw gezondheid, herstel en balans.

| Door: Hendrik Falkena |

Na jaren studeren, fysiotherapie, dry needling, manuele therapie, NLP-practitioneropleiding (neuro linguïstisch programmeren) én jaren werkervaring is mijn interesse in de holistische kijk op fysieke en mentale belastbaarheid van de mens steeds verder gegroeid. Niet door één opleiding of ervaring, maar door alles samen.

Het dagelijks begeleiden van mensen met (pijn)klachten, studenten, collega’s, opgroeiende kinderen en bovenal mijn eigen persoonlijke ontwikkeling met vele ups en downs, hebben mij iets heel duidelijk gemaakt.

De verbinding verdwijnt.
De verbinding met het gevoel.
De verbinding met het lichaam.

Problemen, of ze nu fysiek, mentaal, emotioneel of relationeel zijn, ontstaan wanneer de balans verstoord raakt.

Natuurlijk zijn hier soms duidelijke externe verklaringen voor, zoals een concrete aanleiding, omstandigheid of diagnose. Soms is het dan ‘makkelijk’ op te lossen of vraagt het vooral om acceptatie. Vaker ontstaat disbalans echter sluimerend, is het verhaal niet helemaal meer duidelijk of ligt de oorsprong al heel ver terug.

Ook is het vaak moeilijk onze eigen patronen bewust waar te nemen en te doorbreken. Het gevolg is dat dezelfde patronen blijven terugkeren en problemen aanhouden of verergeren.

In mijn werk zie ik dit dagelijks terug, vaak zonder dat mensen zich daar bewust van zijn.

Hendrik Falkena

 

Symptoombestrijding of echte verandering

“Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg.”

Bij problemen vanuit een aanhoudende disbalans zijn de oplossingen vaak gericht op symptoombestrijding. Ik gebruik bewust het woord ‘problemen’ en geen pijn of klachten, omdat dit principe niet alleen geldt in het geval van fysieke (pijn)klachten.

Vaak hoor ik:
“Mijn lichaam laat mij in de steek.”

Maar wie laat hier eigenlijk wie in de steek? Het lichaam is er juist om ons te beschermen en te waarschuwen.

“Mind over Body” is een populaire kreet. De kracht hiervan kun je zeker benutten. In de sport heb ik dit vaak getest en beoefend; je kunt meer dan je denkt en hier veel mee bereiken. Wanneer het lichaam echter aan de rem trekt is er nog maar één remedie: luisteren.

Vaak is symptoombestrijding geen onwil, maar een logisch aangeleerd patroon om te blijven functioneren. Wanneer voelen ooit niet ‘veilig’ was, leert het lichaam spanning vast te houden. Echte verandering ontstaat dan niet door harder werken of meer controle, maar door vanuit veiligheid te voelen en ruimte te ervaren.

Wij zien ons hoofd als hét onderdeel dat denkt en ‘weet’.  Het hoofd bedenkt veel maar het lichaam weet meer. Ons bewustzijn komt in het beste geval niet verder dan 5%. Maar liefst 95% van alles wat we waarnemen, gebeurt onbewust.

Toch worden we steeds meer wandelende hoofden. We worden geleid door onze gedachten, en die gaan vaak over het verleden of de toekomst. En wanneer we niet zijn afgedwaald naar deze gedachten hierover, verdwijnt onze aandacht vaak naar externe prikkels zoals televisie, smartphone en social media. Kortom, we zijn weinig in het hier en nu. Zo raken we steeds verder verwijderd van wat ons lichaam ons probeert te vertellen.

Het lichaam is daarin niet ondergeschikt aan het hoofd, maar een heel intelligent systeem op zichzelf. Het is wel altijd in het hier en nu en het voelt, weet en communiceert continu via spanning, adem en sensaties. Wanneer wij niets doen met de achterliggende boodschap die ons lichaam zendt, blijft het deze signalen geven. In dezelfde vorm, of via iets anders.

Omdat het lichaam altijd in het hier en nu blijft is het een belangrijke antenne en een soort barometer.
Hoe staat het er nu écht voor?

Wanneer wij het contact verliezen, niet waarnemen of voelen wanneer het lichaam fluistert, dan gaat het schreeuwen.

Hendrik Falkena


Altijd “aan” staan
Spanning kost energie, versnelt de adem en houdt het systeem alert. In een staat van voortdurend “AAN” staan ademen we sneller, gaat de hartslag omhoog en worden stresshormonen zoals adrenaline en cortisol aangemaakt. Dit veroorzaakt een (over)spannen toestand in het lijf.
Veel lichamelijke klachten, ook bij mij in de fysiotherapiepraktijk, hebben hier naar mijn idee een relatie mee.

Juist door spanning niet te bestrijden, maar neutraal waar te nemen en de adem te vertragen, ontstaat er ruimte voor ontspanning. En ontspanning is nu juist zo belangrijk voor herstel.

Het niet herstellen of recidiveren van klachten heeft misschien wel alles te maken met het gebrek aan echte goede ontspanning. “UIT” staan dus. Wanneer het je beter lukt om écht te ontspannen, zullen de momenten van inspanning ook beter verlopen. Meer balans, meer energie.

Het lichaam slaat (onbewuste) emoties op. Dit zijn vaak niet of niet volledig verwerkte emoties. Vrijwel iedereen heeft deze in meer of mindere mate. Deze figuurlijke ‘wondjes’ kunnen gaan zweren en uiteindelijk klachten en problemen veroorzaken. Het kan dan heel helpend en helend zijn om deze onbewuste disbalans te herstellen. De verhalen achter emoties kunnen groot of klein zijn en zijn vaak niet eens meer duidelijk of goed te herinneren. Gelukkig is dit niet relevant voor heling.

Vaak is het neutraal waarnemen en doorvoelen van gedachten, overtuigingen, fysieke spanning en emoties al heel helend. Dit zorgt voor ontspanning op een diep en onbewust niveau.

Hendrik Falkena


Verbonden ademhaling, mijn eerste lesweekend
Dit eerste lesweekend stond in het teken van verbonden ademhaling. Met deze ademhalingstechniek breng je het lichaam in een toestand waarbij je voorbij je bewustzijn gaat en het onderbewustzijn dus veel meer de ruimte krijgt. Hier ontstaat ruimte om op mentaal, fysiek en emotioneel niveau te (door)voelen wat er is en om inzichten op te doen. Een hele diepe ontspanning is vaak het resultaat. Voor het lichaam is dit een soort detox; het kan spanning loslaten.

Tijdens dit weekend begeleidde ik voor het eerst zelf een verbonden ademsessie. Door rustige, duidelijke instructies en het creëren van veiligheid kon de ander zakken in het eigen lichaam en ademritme. Niet sturen, niet oordelen, niet oplossen, maar dragen en aanwezig zijn.

Tegelijk onderging ik zelf ook een verbonden ademsessie. Ondanks alle kennis en ervaring merkte ik hoe snel het hoofd wil begrijpen en controleren. Pas toen ik dat losliet, kon het lichaam zijn eigen weg gaan. Dat bevestigde voor mij opnieuw dat ademwerk niet gaat over presteren of perfect doen, maar over vertrouwen en ruimte geven.

Deze opleiding tot Ademcoach volg ik bij Heleen Ytsma van Herleva.nl. De manier waarop zij deze opleiding vormgeeft, met veel aandacht voor veiligheid, lichaamswijsheid en ruimte voor het eigen proces, vind ik heel inspirerend.
Ik ben dankbaar voor de bedding die zij hierin biedt en neem deze waarden mee in mijn eigen ontwikkeling als ademcoach.

Een kleine vooruitblik
In mijn werk als fysiotherapeut en in mijn opleiding tot ademcoach onderzoek ik steeds vaker wat er gebeurt wanneer we stoppen met oplossen en beginnen met waarnemen. Naar het lichaam. Naar de adem.

De komende periode ga ik hier steeds meer ruimte voor maken, zowel in mijn eigen proces als in het werken met mensen die voelen dat ‘doorgaan’ niet langer werkt. Misschien herken jij dat ook.

In de volgende blogs neem ik je verder mee in wat ik leer, ervaar en ontdek tijdens deze opleiding en in de praktijk.

Contact

Daadkracht Fysiotherapie Logo vrijstaand